Een take is een enkele, ononderbroken opname van een shot vóór de montage. Wanneer de regisseur 'actie' roept, begint de camera te draaien. Wanneer de regisseur 'cut' roept, is de take voorbij. Een enkel shot kan meerdere takes vereisen. De eerste take kan een technisch probleem hebben. De tweede kan een acteerprobleem hebben. De derde kan perfect zijn. De regisseur kiest de beste take. De editor assembleert de takes tot de uiteindelijke film. De take is het ruwe materiaal van de film.

De takes worden genummerd ter referentie: Take 1, Take 2, Take 3. De scriptsupervisor houdt de takes bij en noteert welke goed zijn. De regisseur kan om een ​​extra take vragen, voor de zekerheid, voor meer beeldmateriaal of voor een andere interpretatie. De acteurs kunnen hun spel aanpassen. De camera kan van hoek veranderen. De belichting kan worden aangepast. Elke take is een nieuwe poging. De beste take is niet altijd de laatste. Soms legt de eerste take een spontaniteit vast die latere takes missen. Soms is de tiende take de take waarin alles op zijn plaats valt.

De opname is een momentopname. Het is een performance die nooit meer herhaald zal worden. De camera legt het vast. De editor gebruikt het. Het publiek ziet het. De opname is de eenheid van de performance. Het is het werk van de acteur. Het is de keuze van de regisseur. Het is het materiaal van de editor. De opname is de rauwe waarheid van de film. Het is wat er die dag gebeurde. De rest is constructie.