Her yıl binlerce hasta organ nakli beklerken hayatını kaybediyor. Doku mühendisliği, laboratuvarda yedek dokular yetiştirerek bu sayıyı azaltmayı hedefliyor. Hasarlı dokuları onaran veya değiştiren biyolojik ikameler oluşturmak için hücreleri, iskeleleri ve sinyalleri birleştiriyor. Deri, kıkırdak, kemik ve kan damarları halihazırda mühendislik yoluyla üretiliyor. Kalp ve böbrek gibi daha karmaşık organlar ise hala deneysel aşamada.

Bu yaklaşımın üç bileşeni vardır. Hücreler biyolojik işlevi sağlar. Bunlar hastanın kendi hücreleri, donör hücreler veya kök hücreler olabilir. İskeletler yapıyı sağlar. Bunlar doğal veya sentetik malzemelerden yapılır ve biyolojik olarak uyumlu ve biyolojik olarak parçalanabilir olmalıdır. Büyüme faktörleri gibi sinyaller, hücreleri doğru dokuyu oluşturmaya yönlendirir. Bileşenler, doku büyümesi için doğru koşulları sağlayan bir biyoreaktörde birleştirilir.

Doku mühendisliği klinik ürünler ortaya çıkarmıştır. Mühendislik ürünü deri, yanıkların ve kronik yaraların tedavisinde kullanılmaktadır. Mühendislik ürünü kıkırdak, diz yaralanmalarının onarımında kullanılmaktadır. Mühendislik ürünü kan damarları, diyaliz erişimi için kullanılmaktadır. Mühendislik ürünü mesaneler hastalara nakledilmiştir. Bu alan ilerlemeye devam etmektedir.

Karşılaşılan zorluklar oldukça büyük. Orijinal doku gibi işlev gören bir doku yetiştirmek zor. Besin sağlamak için kan damarlarının özel olarak tasarlanması gerekiyor. Bağışıklık sisteminin implantı reddetmemesi şart. Ve maliyetin de karşılanabilir olması gerekiyor. Doku mühendisliği henüz rutin bir uygulama değil, ancak giderek büyüyen bir soruna umut vadeden bir yaklaşım.