Birçok vadesiz ve vadeli hesapta minimum bakiye şartı bulunur. Hesabınızda bu tutarı tutarsanız, aylık ücret ödemekten kurtulursunuz. Bakiye bu tutarın altına düşerse, banka sizden ücret alır. Minimum tutar 500$, 1.500$ veya daha fazla olabilir. Bazı bankalar, otomatik para yatırma işlemi ayarlamanız veya belirli sayıda işlem yapmanız durumunda bu şartı kaldırır. Diğerleri ise ücreti her durumda tahsil eder.

Minimum bakiye şartları bir fiyatlandırma aracıdır. Bankalar bunları küçük, kârsız hesapları caydırmak ve müşterileri paralarını birleştirmeye teşvik etmek için kullanırlar. 10.000 dolar mevduatı olan bir müşteri, 200 dolar mevduatı olan bir müşteriden daha değerlidir. Banka daha büyük bakiyeyi krediye verebilir ve daha fazla faiz kazanabilir. Küçük hesaplardan alınan ücretler ikincil bir gelir kaynağıdır.

Kurallar oldukça değişkenlik gösteriyor. Büyük bir ulusal bankada temel bir çek hesabı açmak için aylık 12 dolarlık ücretten kaçınmak için 1.500 dolar gerekebilir. Çevrimiçi bir banka hiçbir şey gerektirmeyebilir ve hiçbir ücret almayabilir. Birikim hesabı açmak için 5 dolarlık ücretten kaçınmak için 300 dolar gerekebilir. Bazı hesaplar öğrenciler veya yaşlılar için minimum tutarı kaldırıyor. Ayrıntılar, az sayıda müşterinin okuduğu hesap sözleşmesinde gizlidir.

Minimum bakiye zorunluluğu, düşük gelirli müşteriler için bir tuzak olabilir. Bakiyeyi koruyamazsanız, zaten az olan paranızı tüketen ücretler ödersiniz. Tüketici hakları savunucularının ücretsiz hesaplar için baskı yapmasının ve bazı şehirlerin düşük maliyetli alternatifler sunmak için bankalarla ortaklık kurmasının nedenlerinden biri de budur. Hesap, ancak içinde para tutmayı karşılayabiliyorsanız ücretsizdir.