Havalandırma, bir binanın içinde havanın kasıtlı olarak verilmesi ve uzaklaştırılmasıdır. Taze hava getirir, bayat havayı uzaklaştırır, nemi kontrol eder ve kirleticileri seyreltir. Havalandırma olmadan iç mekan havası havasız, nemli ve potansiyel olarak sağlıksız hale gelir. Havalandırma, klima ile aynı şey değildir, ancak ikisi genellikle birlikte çalışır.

İki ana türü vardır. Doğal havalandırma, havayı pencereler, havalandırma delikleri ve bacalar gibi açıklıklardan geçirmek için rüzgar ve kaldırma kuvvetine dayanır. Ücretsiz ve sürdürülebilirdir, ancak değişkendir ve kontrol edilmesi zordur. Mekanik havalandırma ise havayı hareket ettirmek için fanlar ve kanallar kullanır. Güvenilir ve kontrol edilebilir, ancak enerji tüketir.

Yapı yönetmelikleri, farklı kullanım alanları için minimum havalandırma oranlarını belirler. Bir sınıfın, bir ofise göre kişi başına daha fazla temiz havaya ihtiyacı vardır. Ticari bir mutfağın güçlü bir havalandırma sistemine ihtiyacı vardır. Bir laboratuvarın ise tehlikeli dumanları uzaklaştırmak için özel sistemlere ihtiyacı vardır. Bu gereksinimler, iç mekan hava kalitesi ve sağlık üzerine yapılan araştırmalara dayanmaktadır.

Havalandırma, arıza yapana kadar kolayca göz ardı edilebilir. Kötü havalandırılan bir bina havasız ve kötü kokar. İyi havalandırılan bir bina ise kimse fark etmeden ferah bir his verir. En iyi havalandırma görünmez olandır.