Transhümanizm, hayvanların yaz ve kış aylarında sabit otlaklar arasında mevsimsel olarak hareket etmesidir. Tamamen göçebe yaşamdan farklı olarak, transhümanizmde bir yerleşim yeri bulunur. Çobanlar hayvanlarını yazın yüksek dağ otlaklarına götürür ve kışın korunaklı vadilere indirirler. Rotalar gelenekseldir ve genellikle nesiller boyunca takip edilir. Alplerde, İspanya'da ve Orta Doğu'da transhümanizm yüzyıllardır manzaraları ve kültürleri şekillendirmiştir.

Bu uygulama koordinasyon gerektirir. Aileler veya köyler, hayvanlarla birlikte çoban gönderme konusunda sırayla görev alabilirler. Kadınlar ve çocuklar genellikle ekinleri ve ev işlerini yönetmek için geride kalırlar. Göçer hayvancılık çeşitli yönlerden baskı altındadır: çitler, yollar, kentsel gelişim ve iklim değişikliği. Otlaklar parçalandığında, çobanlar hareket edemez. Bazı topluluklar bu uygulamayı terk etmiştir. Diğerleri ise uyum sağlayarak, hayvanları taşımak için kamyonlar kullanmış ve peynir veya yünü niş pazarlara satmıştır.

Başlıca özellikler

• Sabit yaz ve kış otlakları.
• Mevsimsel hareketlilik, sürekli dolaşma değil.
• Ailenin bir bölümü tarafından işletilen bir ev.
• Nesillerdir aktarılan geleneksel yollar.

Göçer hayvancılık bir kalıntı değil. Hayvanların ihtiyaçlarını çevresel sınırlamalarla dengeleyen işleyen bir sistemdir.