Przemieszczanie to sezonowe przemieszczanie bydła między stałymi pastwiskami letnimi i zimowymi. W przeciwieństwie do koczownictwa, przemieszczanie wymaga posiadania bazy. Pasterze latem przenoszą swoje zwierzęta na wysokogórskie pastwiska, a zimą sprowadzają je do osłoniętych dolin. Trasy te są tradycyjne i często powtarzane od pokoleń. W Alpach, Hiszpanii i na Bliskim Wschodzie przemieszczenia od wieków kształtują krajobrazy i kultury.

Praktyka ta wymaga koordynacji. Rodziny lub wsie mogą na zmianę wysyłać pasterzy ze zwierzętami. Kobiety i dzieci często pozostają, aby zajmować się uprawami i gospodarstwem domowym. Przepęd bydła jest pod presją z kilku stron: płotów, dróg, rozwoju miast i zmian klimatycznych. Gdy pastwiska są rozdrobnione, pasterze nie mogą się przemieszczać. Niektóre społeczności porzuciły tę praktykę. Inne się do niej przystosowały, wykorzystując ciężarówki do transportu zwierząt i sprzedając ser lub wełnę na niszowych rynkach.

Główne cechy

• Stałe pastwiska letnie i zimowe.
• Ruch sezonowy, a nie ciągłe wędrowanie.
• Dom, w którym mieszka część rodziny.
• Tradycyjne szlaki przekazywane z pokolenia na pokolenie.

Transhumancja nie jest przeżytkiem. To system funkcjonalny, który równoważy potrzeby zwierząt z ograniczeniami środowiskowymi.