Po zdarzeniu zagrażającym życiu, osoba nadal przeżywa traumę poprzez natrętne wspomnienia, koszmary senne i retrospekcje, jednocześnie unikając przypomnień i zachowując nadmierną czujność. Zespół stresu pourazowego, czyli PTSD, to zespół uporczywych objawów.

Nie każda osoba narażona na traumę rozwija PTSD; ryzyko zależy od charakteru zdarzenia, wcześniejszej podatności, reakcji okołotraumatycznych oraz wsparcia po zdarzeniu. Objawy grupuje się jako: intruzja, unikanie, negatywne zmiany w funkcjach poznawczych i nastroju oraz zmiany w pobudzeniu i reaktywności. Zaburzenie może pojawić się po walce, napaści, katastrofie lub wypadku.

Terapie poznawczo-behawioralne skoncentrowane na traumie, w tym terapia długotrwałej ekspozycji i terapii przetwarzania poznawczego, mają silne dowody naukowe. EMDR jest również szeroko stosowana. Leki mogą łagodzić określone objawy. Wczesna interwencja i wsparcie społeczne poprawiają rokowanie. PTSD pokazuje, jak pojedyncze zdarzenie może reorganizować pamięć, uwagę i poczucie bezpieczeństwa na lata.

Powrót do zdrowia polega na odzyskaniu teraźniejszości po powtarzających się naleciałościach przeszłości.