Na een levensbedreigende gebeurtenis blijft iemand het trauma herbeleven door middel van opdringende herinneringen, nachtmerries en flashbacks, terwijl hij of zij herinneringen probeert te vermijden en constant hyperalert blijft. Posttraumatische stressstoornis, of PTSS, is die combinatie van aanhoudende symptomen.

Niet iedereen die een trauma meemaakt, ontwikkelt een PTSS; het risico hangt af van de aard van de gebeurtenis, eerdere kwetsbaarheid, reacties tijdens het trauma en de steun die na de gebeurtenis wordt geboden. Symptomen worden onderverdeeld in intrusieve gedachten, vermijdingsgedrag, negatieve veranderingen in cognitie en stemming, en veranderingen in opwinding en reactiviteit. De stoornis kan optreden na gevechten, mishandeling, rampen of ongelukken.

Traumagerichte cognitieve gedragstherapieën, waaronder langdurige blootstellingstherapie en cognitieve verwerkingstherapie, worden sterk onderbouwd. EMDR wordt ook veel gebruikt. Medicatie kan specifieke symptomen verlichten. Vroege interventie en sociale steun verbeteren de prognose. Posttraumatische stressstoornis (PTSS) laat zien hoe een enkele gebeurtenis het geheugen, de aandacht en het gevoel van veiligheid jarenlang kan beïnvloeden.

Herstel houdt in dat het heden wordt teruggewonnen uit de voortdurende inmenging van het verleden.