Cykl reakcji seksualnej to sekwencja fizjologicznych etapów zachodzących podczas aktywności seksualnej. Masters i Johnson opisali cztery fazy: podniecenie, plateau, orgazm i rozwiązanie.

W fazie podniecenia wzrasta przepływ krwi do narządów płciowych, tętno i oddech przyspieszają, a napięcie seksualne rośnie. Faza plateau to okres utrzymującego się, wysokiego pobudzenia. Orgazm to szczyt rozkoszy, któremu towarzyszą rytmiczne skurcze mięśni, a u mężczyzn ejakulacja. Reakcja przywraca ciało do stanu niepodniecenia; mężczyźni doświadczają okresu refrakcji, w którym dalszy orgazm jest tymczasowo niemożliwy, podczas gdy kobiety mogą być zdolne do kolejnych orgazmów.

Cykl ten różni się znacznie w zależności od osoby i okoliczności. Czynniki psychologiczne, stan zdrowia, wiek i kontekst relacji wpływają na intensywność i czas trwania każdej fazy. Późniejsze modele podkreślały rolę pożądania i cykliczny, a nie ściśle liniowy, charakter reakcji seksualnej, zwłaszcza u kobiet. Pierwotny czteroetapowy opis pozostaje użyteczną ramą kliniczną i edukacyjną.

Od początkowego pobudzenia do ostatecznego powrotu do stanu wyjściowego ciało podąża za rozpoznawalną sekwencją.