De seksuele responscyclus is de opeenvolging van fysiologische stadia die optreden tijdens seksuele activiteit. Masters en Johnson beschreven vier fasen: opwinding, plateau, orgasme en ontspanning.

Tijdens de opwindingsfase neemt de bloedtoevoer naar de genitaliën toe, stijgen de hartslag en ademhaling en bouwt de seksuele spanning zich op. De plateaufase is een periode van aanhoudende, hoge opwinding. Een orgasme is het hoogtepunt van genot, gepaard gaande met ritmische spiercontracties en, bij mannen, ejaculatie. Na de plateaufase keert het lichaam terug naar de niet-opgewonden toestand; mannen ervaren een refractaire periode waarin een volgend orgasme tijdelijk onmogelijk is, terwijl vrouwen mogelijk nog meerdere orgasmes kunnen beleven.

De cyclus verschilt aanzienlijk per individu en situatie. Psychologische factoren, gezondheid, leeftijd en de context van de relatie beïnvloeden allemaal de intensiteit en duur van elke fase. Latere modellen hebben de nadruk gelegd op de rol van verlangen en het circulaire, in plaats van strikt lineaire, karakter van de seksuele respons, vooral bij vrouwen. De oorspronkelijke beschrijving in vier fasen blijft een nuttig klinisch en educatief kader.

Van de eerste opwinding tot de uiteindelijke terugkeer naar de basistoestand doorloopt het lichaam een ​​herkenbare reeks.