Traktuj innych tak, jak sam chciałbyś być traktowany. Złota zasada pojawia się w niemal każdej tradycji religijnej i etycznej. Konfucjusz powiedział ją w Dialogach: nie czyń innym tego, czego nie chciałbyś, aby tobie uczyniono. Hillel powiedział to do neofity: tego, co ci niemiłe, nie czyń bliźniemu. Jezus powiedział to w Kazaniu na Górze: czyń innym tak, jak chciałbyś, aby oni czynili tobie. Zasada jest prosta, łatwa do zapamiętania i powszechnie akceptowana.

Filozofowie zauważyli pewne problemy. Co jeśli lubisz być traktowany w sposób, którego inni nie lubią? Masochista nie chciałby być traktowany łagodnie. Zasada ta zakłada, że ​​inni chcą tego samego, co ty, co nie zawsze jest prawdą. Wśród odpowiedzi znajduje się platynowa zasada: traktuj innych tak, jak sami chcieliby być traktowani. Szanuje to różnice, ale rodzi nowe pytania o to, jak rozpoznać, czego chcą inni. Złota zasada pojawia się również w etyce kantowskiej, w wymogu traktowania ludzkości jako celu, oraz w utylitaryzmie, w żądaniu równego traktowania szczęścia każdego. Nie jest to kompletna teoria etyczna, ale stanowi mocny punkt wyjścia.

Wersje reguły

• Pozytywne. Postępuj wobec innych tak, jak chciałbyś, aby oni postępowali wobec ciebie.
• Negatywne. Nie rób drugiemu, co tobie niemiłe.
• Platinum. Traktuj innych tak, jak sami chcieliby być traktowani.
• Kantian. Traktuj ludzkość jako cel, a nie tylko jako środek.

Złota zasada to nie formuła. To przypomnienie, że inni ludzie są tak samo ważni jak ty.