Silne wiatry sztormowe spychają wodę morską w kierunku wybrzeża, podnosząc poziom wody znacznie powyżej przewidywanego poziomu przypływu. Ten nienormalny wzrost nazywa się falą sztormową. Często jest to najbardziej niszczycielski aspekt huraganu lądowego lub intensywnego cyklonu pozatropikalnego.

Wysokość fali sztormowej zależy od prędkości wiatru, rozmiaru burzy, prędkości postępu, kąta natarcia oraz kształtu linii brzegowej i dna morskiego. Płytkie szelfy kontynentalne i zatoki w kształcie lejów wzmacniają falę sztormową. Fale na powierzchni podniesionej wody dodatkowo ją niszczą. Historyczne katastrofy, takie jak huragan w Galveston w 1900 roku i huragan Katrina, pokazały śmiertelny potencjał fali sztormowej.

Modele prognostyczne łączą prognozy meteorologiczne z batymetrią wybrzeża, aby oszacować wzrost wód przybrzeżnych. Decyzje o ewakuacji z terenów nisko położonych w dużej mierze opierają się na tych prognozach. Wzrost poziomu morza spowodowany zmianami klimatu zwiększa punkt odniesienia, na którym narasta wzrost wód przybrzeżnych, co oznacza, że ​​przyszłe burze będą generować wyższe poziomy wody, nawet jeśli same burze nie będą się nasilać.

• Nienormalny wzrost poziomu morza spowodowany wiatrami sztormowymi
• Główna przyczyna powodzi i szkód na wybrzeżu
• Wzmocnione przez płytkie półki i geometrię wybrzeża
• Przewidywane jako przewodnik ewakuacyjny