Płat czołowy zajmuje przednią część każdej półkuli mózgowej. Jest największym z czterech płatów i najpóźniej rozwiniętym w procesie ewolucji. Jego funkcje obejmują planowanie, ocenę sytuacji, podejmowanie decyzji, ruchy dowolne oraz regulację zachowań społecznych.

Pierwszorzędowa kora ruchowa, znajdująca się z tyłu płata czołowego, wydaje polecenia dotyczące dowolnej aktywności mięśni. Obszary przedruchowe i ruchy dodatkowe przygotowują i sekwencjonują ruchy. Kora przedczołowa, położona dalej, wspiera pamięć roboczą, kontrolę poznawczą i ocenę przyszłych konsekwencji. Uszkodzenie kory przedczołowej – znane z przypadku Phineasa Gage'a – może niekorzystnie wpłynąć na podstawową inteligencję, a jednocześnie osłabić osobowość, kontrolę impulsów i zdolność do realizacji planów.

Płaty czołowe nadal dojrzewają aż do wczesnej dorosłości, co jest często przywoływane w dyskusjach na temat podejmowania decyzji w okresie dojrzewania. Są one silnie połączone ze strukturami limbicznymi, co pozwala emocjom i poznaniu wzajemnie na siebie wpływać. Wiele schorzeń psychiatrycznych i neurologicznych wiąże się z dysfunkcją płata czołowego.

Kiedy człowiek rozważa opcje, hamuje impuls lub podejmuje świadome działanie, centralnie zaangażowany jest płat czołowy.