De frontale kwab beslaat het voorste gedeelte van elke hersenhelft. Het is de grootste van de vier kwabben en de meest recent gegroeide in evolutionair opzicht. Tot de functies ervan behoren planning, oordeelsvorming, besluitvorming, vrijwillige beweging en de regulering van sociaal gedrag.

De primaire motorische cortex aan de achterkant van de frontale kwab geeft commando's voor vrijwillige spieractiviteit. Premotorische en supplementaire motorische gebieden bereiden bewegingen voor en zorgen voor de juiste volgorde ervan. De prefrontale cortex, verder naar voren gelegen, ondersteunt het werkgeheugen, cognitieve controle en de beoordeling van toekomstige gevolgen. Schade aan het prefrontale gebied – zoals bekend geworden door het geval van Phineas Gage – kan de basisintelligentie intact laten, terwijl de persoonlijkheid, impulsbeheersing en het vermogen om plannen uit te voeren ernstig worden aangetast.

De frontale kwabben blijven zich ontwikkelen tot in de vroege volwassenheid, een feit dat vaak wordt aangehaald in discussies over besluitvorming bij adolescenten. Ze zijn sterk verbonden met limbische structuren, waardoor emotie en cognitie elkaar beïnvloeden. Veel psychiatrische en neurologische aandoeningen gaan gepaard met disfunctie van de frontale kwabben.

Wanneer iemand opties afweegt, een impuls onderdrukt of een weloverwogen handeling onderneemt, speelt de frontale kwab een centrale rol.