Prognozowanie pogody na najbliższe kilka godzin wymaga innych metod niż prognozy długoterminowe. Nowcasting koncentruje się na tym krótkim oknie czasowym, zazwyczaj od zera do sześciu godzin naprzód. Opiera się w dużej mierze na najnowszych obserwacjach radarowych, satelitarnych i powierzchniowych, a nie na pełnych modelach numerycznych.

Techniki te obejmują ekstrapolację ruchu istniejących burz, identyfikację gwałtownej intensyfikacji oraz wykorzystanie lokalnych modeli o wysokiej rozdzielczości. Celem jest zapewnienie terminowych ostrzeżeń przed silnymi burzami, gwałtownymi powodziami i innymi szybko rozwijającymi się zagrożeniami.

Lotniska, organizatorzy imprez plenerowych i osoby zarządzające sytuacjami kryzysowymi polegają na dokładnych prognozach nowcastingowych. Umiejętność prognozowania nowcastingowego uległa poprawie dzięki gęstszym sieciom obserwacyjnym i szybszemu przetwarzaniu danych. Mimo to, chaotyczna natura konwekcji w małej skali nadal ogranicza idealną dokładność.

Nowcasting wypełnia istotną lukę między bieżącymi obserwacjami i tradycyjnymi prognozami.