Rzeka docierająca do wód stojących traci energię i zrzuca osad. Delta to nisko położona forma terenu utworzona przez akumulację u ujścia rzeki. Kanały dopływowe rozdzielają się i przesuwają, tworząc charakterystyczny trójkątny lub ptasi plan.

Koryta wód powierzchniowych, wód powierzchniowych i wód dennych odzwierciedlają wzajemne oddziaływanie zasilania rzek i procesów zachodzących w dorzeczu. Fale i pływy przekształcają linię brzegową, tworząc delty zdominowane przez fale lub pływy, których zarys różni się od delt czysto rzecznych. Żyzne gleby i obfitość wody od dawna przyciągają osadnictwo ludzkie.

Współczesne delty zmagają się ze zmniejszoną podażą osadów z powodu zapór położonych wyżej oraz wzrostem poziomu morza, co grozi zalaniem. Problem pogłębia osiadanie spowodowane zagęszczeniem osadów i wydobyciem płynów. Ciągła rywalizacja między depozycją a względnym wzrostem poziomu morza decyduje o tym, czy delta się rozrośnie, czy skurczy.

• Forma osadowa u ujścia rzeki
• Powstaje w wyniku osadzania się podczas spowalniania przepływu
• Funkcje zmieniające kanały dystrybucji
• Narażone na wzrost poziomu morza i głód osadowy