Een rivier die stilstaand water bereikt, verliest energie en bezinkt. Een delta is het laaggelegen landvormsel dat ontstaat door deze sedimentophoping bij de riviermonding. Vertakkingskanalen splitsen zich en verschuiven, waardoor een karakteristieke driehoekige of vogelpootvormige plattegrond ontstaat.

Topset-, foreset- en bottomset-afzettingen weerspiegelen de wisselwerking tussen rivieraanvoer en processen in het stroomgebied. Golven en getijden hervormen de kustlijn en creëren door golven of getijden gedomineerde delta's die qua vorm verschillen van puur door rivieren gevormde delta's. Vruchtbare grond en overvloedig water hebben al lange tijd menselijke bewoning aangetrokken.

Moderne delta's worden geconfronteerd met een verminderde sedimentaanvoer vanuit stuwdammen stroomopwaarts en een stijgende zeespiegel die overstromingen dreigt te veroorzaken. Bodemverzakking door sedimentverdichting en de onttrekking van vloeistoffen verergeren het probleem. De voortdurende strijd tussen sedimentatie en de relatieve zeespiegelstijging bepaalt of een delta groeit of krimpt.

• Sedimentaire landvorm bij een riviermonding
• Opgebouwd door afzetting naarmate de stroom vertraagt
• Kenmerken: verschuivende distributiekanalen
• Kwetsbaar voor zeespiegelstijging en sedimenttekort.