Najwyższa władza na terytorium należy do suwerennego państwa. Suwerenność to zasada, zgodnie z którą państwo ma wyłączną kontrolę nad swoimi sprawami wewnętrznymi i jest wolne od zewnętrznej kontroli w tych sprawach. Jest to fundamentalna koncepcja współczesnego systemu międzynarodowego.

Suwerenność jest uznawana poprzez stosunki dyplomatyczne, członkostwo w organizacjach międzynarodowych oraz praktyczną możliwość egzekwowania prawa w granicach państwa. Może być kwestionowana, gdy regiony dążą do niepodległości lub gdy interweniują mocarstwa zewnętrzne. Globalizacja i traktaty międzynarodowe wywołały nieustającą debatę na temat granic suwerenności.

W praktyce suwerenność to zarówno status prawny, jak i zdolność, które należy utrzymać. Państwa upadłe mogą zachować formalną suwerenność, nie sprawując jednocześnie skutecznej kontroli. Koncepcja ta nadal kształtuje dyskusje na temat interwencji, praw człowieka i globalnego zarządzania.

• Najwyższa władza państwa nad jego terytorium
• Podstawowa zasada systemu międzynarodowego
• Uznane poprzez dyplomację i praktykę
• Przedmiotem debaty w świecie połączonym ze sobą