Człowiek kontra społeczeństwo to rodzaj konfliktu zewnętrznego, w którym postać sprzeciwia się normom, prawom lub strukturom władzy danej społeczności. Przeciwnikiem jest grupa, a nie jednostka.

Historie o sprzeciwie, obywatelskim nieposłuszeństwie, prześladowaniach i reformach społecznych często koncentrują się na tym konflikcie. Bohater może walczyć z niesprawiedliwym prawem, skorumpowaną instytucją lub presją konformizmu. Zwycięstwo może oznaczać zmianę społeczeństwa, ucieczkę od niego lub zachowanie integralności pomimo porażki. Konflikt ten stawia pytania o sprawiedliwość, przynależność i cenę oporu.

Człowiek kontra społeczeństwo może się nakładać na walkę człowiek kontra człowiek, gdy poszczególni przedstawiciele porządku społecznego stają się twarzą opozycji. Jednak głębsza walka toczy się z systemem lub klimatem opinii. Literatura od „Antygony” po współczesną dystopię wykorzystywała ten schemat do badania relacji między sumieniem jednostki a władzą zbiorową.

Jeśli główna walka postaci dotyczy otaczającego ją porządku społecznego, to konflikt ma charakter konfliktu między człowiekiem a społeczeństwem.