Pentametr jambiczny to linia metryczna składająca się z pięciu jambów – każdy o długości pięciu stóp, składający się z sylaby nieakcentowanej, po której następuje sylaba akcentowana. Ten schemat tworzy linię dziesięciosylabową o narastającym rytmie.

Jest to najpopularniejszy metrum w angielskiej poezji i dramacie od czasów renesansu. Dramaty i sonety Szekspira, eposy Miltona i niezliczone późniejsze poematy są na nim zbudowane. Forma jest elastyczna: akcenty można odwracać, sylaby pomijać, a dodatkowe sylaby nieakcentowane dodawać, dzięki czemu wers przechodzi od ścisłej regularności do niemal mowy. Puls pozostaje słyszalny pod wariacjami.

Pentametr jambiczny pasuje do języka angielskiego, ponieważ w tym języku sylaby akcentowane i nieakcentowane naturalnie przeplatają się. Może on wspierać podniosłą retorykę lub cichą refleksję. Wiersz biały to po prostu nierymowany pentametr jambiczny; wersy heroiczne to rymowane pary takich wersów. Znajomość metrum od dawna uważana jest za fundamentalną dla sztuki poezji angielskiej.

Pięć stóp wznoszących się do linii to najbardziej znana miara poezji angielskiej.