Anagnorisis to moment w dramacie lub narracji, w którym postać dokonuje przełomowego odkrycia – często dotyczącego tożsamości, relacji lub prawdziwej natury sytuacji. Arystoteles traktował to jako kluczowy element tragedii złożonej.

W powieści „Król Edyp” rozpoznanie następuje, gdy Edyp w końcu uświadamia sobie, że to on jest mordercą, którego szukał, a jego żona jest jego matką. To odkrycie zmienia jego dotychczasowe rozumienie i kieruje akcję w stronę katastrofy. Podobne momenty pojawiają się w komedii i literaturze współczesnej, choć konsekwencje bywają mniej tragiczne. Rozpoznanie może być stopniowe lub nagłe; liczy się to, że zmienia ono relację bohatera ze światem przedstawionym w opowieści.

Anagnorisis często łączy się z perypetią, czyli odwróceniem losu. Razem tworzą one emocjonalny punkt zwrotny wielu fabuł. Zabieg ten pozostaje skuteczny, ponieważ widzowie podzielają przejście bohatera od ignorancji do wiedzy i odczuwają ciężar, jaki ta wiedza kosztuje.

Kiedy oczy bohatera przestają być czyste i prawda staje się oczywista, historia osiągnęła anagnorisis.