Recesja to znaczny spadek aktywności gospodarczej trwający dłużej niż kilka miesięcy. Spada produkcja. Znikają miejsca pracy. Spadają dochody. Oficjalna definicja w wielu krajach to dwa kolejne kwartały ujemnego wzrostu PKB, choć ekonomiści biorą pod uwagę szerszy zestaw wskaźników.

Recesje dotykają nierównomiernie. Pracownicy w budownictwie, przemyśle i hotelarstwie tracą pracę w pierwszej kolejności. Gospodarstwa domowe o niższych dochodach szybko odczuwają presję. Inwestorzy obserwują kurczenie się portfeli. Rządy tracą wpływy z podatków akurat wtedy, gdy rośnie zapotrzebowanie na usługi socjalne.

Większość recesji kończy się sama, ale polityka może je skrócić. Banki centralne obniżają stopy procentowe. Rządy wydają pieniądze na infrastrukturę lub wysyłają czeki do gospodarstw domowych. Kryzys z 2008 roku i kryzys spowodowany pandemią w 2020 roku wymagały zdecydowanych interwencji. Debata nie dotyczy tego, czy reagować, ale jak intensywnie i jak szybko.

Cechy wspólne

• Spadający PKB
• Rosnące bezrobocie
• Malejące wydatki konsumentów
• Cięcia inwestycji biznesowych
• Spadające ceny aktywów