Een recessie is een aanzienlijke daling van de economische activiteit die langer dan een paar maanden aanhoudt. De productie daalt. Banen verdwijnen. Het inkomen daalt. De officiële definitie in veel landen is twee opeenvolgende kwartalen van negatieve bbp-groei, hoewel economen naar een breder scala aan indicatoren kijken.

Recessies treffen mensen ongelijkmatig. Werknemers in de bouw, de industrie en de horeca verliezen als eersten hun baan. Huishoudens met een laag inkomen voelen de gevolgen snel. Beleggers zien hun portefeuilles krimpen. Overheden verliezen belastinginkomsten juist op het moment dat de vraag naar sociale voorzieningen toeneemt.

De meeste recessies eindigen vanzelf, maar beleid kan ze verkorten. Centrale banken verlagen de rente. Overheden investeren in infrastructuur of sturen cheques naar huishoudens. Zowel de crisis van 2008 als de recessie tijdens de pandemie van 2020 werden gekenmerkt door agressieve interventies. De vraag is niet óf er gereageerd moet worden, maar hoeveel en hoe snel.

Gemeenschappelijke kenmerken

• Dalend BBP
• Stijgende werkloosheid
• Dalende consumentenbestedingen
• bezuinigingen op bedrijfsinvesteringen
• Dalende activaprijzen