Azot stanowi około 78 procent powietrza, ale większość organizmów nie potrafi go bezpośrednio wykorzystać. Obieg azotu w organizmie przenosi ten pierwiastek przez atmosferę, glebę, wodę i organizmy żywe, przekształcając go w formy przyswajalne dla roślin i zwierząt. Większość pracy wykonują bakterie. Bakterie wiążące azot, żyjące swobodnie w glebie lub w brodawkach korzeniowych roślin strączkowych, przekształcają azot atmosferyczny w amoniak. Inne bakterie przekształcają amoniak w azotany, które rośliny przyswajają. Zwierzęta pozyskują azot z pożywienia, jedząc rośliny lub inne zwierzęta. Kiedy organizmy obumierają, destruenci rozkładają swoje tkanki i uwalniają azot z powrotem do gleby.

Działalność człowieka podwoiła ilość azotu wprowadzanego do środowiska. Produkcja nawozów i spalanie paliw kopalnych uwalniają reaktywne związki azotu. Mogą one przedostawać się do wód, powodując zakwity glonów i powstawanie martwych stref. Mogą również tworzyć podtlenek azotu, silny gaz cieplarniany. Zarządzanie cyklem azotu jest jednym z trudniejszych wyzwań środowiskowych, ponieważ azot jest niezbędny do produkcji żywności. Celem nie jest jego eliminacja, ale bardziej efektywne wykorzystanie.

Kluczowe kroki

• Wiązanie: azot gazowy przekształca się w amoniak.
• Nitryfikacja: amoniak przekształca się w azotany.
• Asymilacja: rośliny i zwierzęta pobierają azot.
• Denitryfikacja: azotany ponownie przekształcają się w azot gazowy.

Cykl azotowy jest niewidoczny, ale niezbędny. Każde białko w twoim ciele zawiera azot, który wielokrotnie przeszedł przez ten cykl.