Film można kręcić na planie zdjęciowym lub w plenerze. Plener to rzeczywiste miejsce wykorzystywane do filmowania, a nie zbudowana scenografia. Może to być ulica miejska, las, restauracja, rezydencja lub stacja metra. Plenery dodają autentyczności, faktury i skali, których nie da się odtworzyć na planie. Wiążą się również z wyzwaniami logistycznymi. Plan zdjęciowy nie jest przeznaczony do kręcenia filmów. Ekipa musi dostosować się do przestrzeni, oświetlenia, hałasu i sąsiadów.

Location scouting to proces wyszukiwania i oceny lokalizacji. Location scout współpracuje z reżyserem i scenografem, aby znaleźć miejsca, które pasują do scenariusza i budżetu. Fotografuje on miejsce, dokonuje pomiarów, sprawdza zasilanie i ocenia poziom hałasu. Negocjuje z właścicielem, uzyskuje pozwolenia i organizuje ubezpieczenie. Najlepsze lokalizacje są atrakcyjne wizualnie, logistycznie wykonalne i przystępne cenowo.

Zdjęcia w plenerze mają swoje zalety. Często są tańsze niż budowa planu zdjęciowego. Zapewniają poczucie realizmu. Mogą inspirować reżysera i aktorów. Mają jednak również wady. Ekipa nie ma wpływu na pogodę, światło ani publiczność. W plenerze może być głośno. Właściciel może być problematyczny. Harmonogram może być napięty. Niektórzy reżyserzy uwielbiają energię zdjęć plenerowych. Inni wolą mieć kontrolę nad planem zdjęciowym. Wybór zależy od filmu.