Roztwór to jednorodna mieszanina substancji rozpuszczonej w rozpuszczalniku. Cząsteczki substancji rozpuszczonej są równomiernie rozłożone w rozpuszczalniku. Mieszanina jest jednorodna, co oznacza, że ​​każda próbka ma ten sam skład. Woda morska, powietrze i mosiądz to roztwory. Substancja rozpuszczona może być ciałem stałym, cieczą lub gazem. Rozpuszczalnik jest zazwyczaj cieczą, ale może być również gazem lub ciałem stałym. Słowo „roztwór” pochodzi od łacińskiego słowa solvere, oznaczającego „rozpuszczać” lub „rozpuszczać”.

Roztwory powstają, gdy substancja rozpuszczona i rozpuszczalnik oddziałują korzystnie. Cząsteczki substancji rozpuszczonej są od siebie oddzielone i otoczone cząsteczkami rozpuszczalnika. Proces ten nazywa się solwatacją. Jest on napędzany przez entropię i entalpię. Jeśli oddziaływania między substancją rozpuszczoną a rozpuszczalnikiem są silniejsze niż oddziaływania między cząsteczkami substancji rozpuszczonej i między cząsteczkami rozpuszczalnika, powstaje roztwór. W przeciwnym razie substancja rozpuszczona się nie rozpuszcza.

Roztwory mają właściwości zależne od substancji rozpuszczonej i rozpuszczalnika. Właściwości koligatywne, takie jak podwyższenie temperatury wrzenia i obniżenie temperatury krzepnięcia, zależą od liczby cząsteczek substancji rozpuszczonej. Roztwory elektrolitów przewodzą prąd elektryczny. pH roztworu zależy od substancji rozpuszczonej. Stężenie roztworu wyraża się w molalności, molalności lub procentach masowych.

Roztwory są wszędzie. Krew jest roztworem. Woda morska jest roztworem. Stopy to roztwory stałe. Benzyna to mieszanina węglowodorów. Zrozumienie roztworów jest niezbędne w chemii, biologii i przemyśle.