Rozbłysk słoneczny to nagły, intensywny wybuch promieniowania z powierzchni Słońca. Dzieje się tak, gdy linie pola magnetycznego w koronie ulegają skręceniu i załamaniu, uwalniając zmagazynowaną energię. Energia ta podgrzewa plazmę do milionów stopni i przyspiesza cząsteczki do prędkości bliskiej prędkości światła. Rozbłysk może trwać od minut do godzin i jest widoczny w całym spektrum elektromagnetycznym.

Rozbłyski klasyfikuje się według jasności promieniowania rentgenowskiego. Rozbłyski klasy A są niewielkie. Rozbłyski klasy X są najsilniejsze. Rozbłysk klasy X może spowodować przerwy w transmisji radiowej po oświetlonej słońcem stronie Ziemi, zakłócić sygnały GPS i narazić astronautów na niebezpieczeństwo. Promieniowanie dociera do Ziemi w ciągu około ośmiu minut, poruszając się z prędkością światła.

Rozbłyski często towarzyszą koronalnym wyrzutom masy, ale nie zawsze. Rozbłysk to rozbłysk promieniowania. CME to rozbłysk materii. Gdy występują one jednocześnie, skutki mogą być poważne. Wydarzenie Carringtona z 1859 roku było prawdopodobnie spowodowane przez potężny rozbłysk i CME. Spowodowało ono pożar przewodów telegraficznych i zorze polarne widoczne w pobliżu równika.

Naukowcy stale monitorują Słońce za pomocą satelitów takich jak SDO i SOHO. Potrafią przewidzieć prawdopodobieństwo rozbłysku, ale nie potrafią przewidzieć, kiedy dokładnie nastąpi. Prognozowanie pogody kosmicznej jest coraz lepsze, ale wciąż jest to nauka mało precyzyjna.