Een zonnevlam is een plotselinge, intense uitbarsting van straling vanaf het oppervlak van de zon. Het gebeurt wanneer magnetische veldlijnen in de corona verdraaien en knappen, waardoor opgeslagen energie vrijkomt. Deze energie verhit het plasma tot miljoenen graden en versnelt deeltjes tot bijna de lichtsnelheid. De zonnevlam kan minuten tot uren duren en is zichtbaar in het hele elektromagnetische spectrum.

Zonnevlammen worden geclassificeerd op basis van hun röntgenhelderheid. A-klasse zonnevlammen zijn klein. X-klasse zonnevlammen zijn het krachtigst. Een X-klasse zonnevlam kan radiostoringen veroorzaken aan de zonverlichte kant van de aarde, GPS-signalen verstoren en astronauten in gevaar brengen. De straling bereikt de aarde in ongeveer acht minuten en reist met de snelheid van het licht.

Zonnevlammen gaan vaak gepaard met coronale massa-ejecties, maar niet altijd. Een zonnevlam is een uitbarsting van straling. Een CME is een uitbarsting van materie. Wanneer ze samen voorkomen, kunnen de gevolgen ernstig zijn. De Carrington-gebeurtenis van 1859 werd waarschijnlijk veroorzaakt door een krachtige zonnevlam en een CME. Deze veroorzaakte brand in telegraafkabels en leidde tot aurora's die zichtbaar waren nabij de evenaar.

Wetenschappers houden de zon continu in de gaten met satellieten zoals SDO en SOHO. Ze kunnen voorspellen wanneer een zonnevlam waarschijnlijk is, maar niet precies wanneer die zal plaatsvinden. De voorspelling van ruimteweer wordt steeds beter, maar het blijft een onnauwkeurige wetenschap.