Rytuał przejścia to ceremonia, która oznacza przejście danej osoby z jednego statusu do drugiego. Narodziny, dojrzewanie, ślub i śmierć to klasyczne momenty. Arnold van Gennep, pisząc w 1909 roku, wyróżnił trzy fazy: separację, liminalność i inkorporację. Osoba opuszcza swój dawny status, przez pewien czas istnieje w stanie „pomiędzy”, a następnie powraca do społeczeństwa z nową tożsamością. Victor Turner później rozwinął ideę liminalności, opisując ją jako moment niejednoznaczności i potencjału.

Ceremonie te są często dramatyczne. Inicjowani mogą być odosobnieni, otrzymywać nowe imiona, blizny lub uczyć się tajemnej wiedzy. Ta próba ma znaczenie. Oznacza ona przemianę ciała i pamięci. W wielu społeczeństwach uczestniczy w niej cała społeczność, będąc świadkiem przemiany i potwierdzając nowy status. Bez rytuału przemiana może zostać uznana za niepełną lub nieprawomocną.

Wspólne fazy

• Separacja: inicjowany porzuca stare życie.
• Liminalność: okres niejednoznaczności i wystawiania na próbę.
• Założenie: powrót z nowym statusem.
• Uznanie społeczności przypieczętowuje zmianę.

Rytuały przejścia nie są przeznaczone tylko dla jednostki. Odnawiają one w grupie zrozumienie jej własnej struktury i wartości.