Wiązanie azotu to przekształcanie azotu atmosferycznego w związki chemiczne, które mogą być przyswajane przez rośliny. Odbywa się to na dwa główne sposoby: przemysłowo, w procesie Habera-Boscha, oraz biologicznie, za pośrednictwem bakterii, które przenoszą enzym nitrogenazę.

Wiązanie biologiczne to starsza metoda. Bakterie Rhizobia żyją w brodawkach korzeniowych roślin strączkowych, pobierając cukry od rośliny w zamian za amoniak. Wolno żyjące bakterie glebowe, takie jak Azotobacter i sinice, na zalanych polach ryżowych, również wiążą azot. Niektóre rośliny niemotylkowe, takie jak olsza i niektóre trawy tropikalne, również są żywicielami organizmów asocjacyjnych lub symbiotycznych.

Dlaczego to ważne w gospodarstwie rolnym

• Płodozmiany roślin strączkowych dostarczają azotu kolejnym zbożom
• Nawozy zielone, takie jak wyka i koniczyna, wiążą azot w miejscu
• Fiksacja zmniejsza konieczność stosowania nawozów syntetycznych
• Z czasem buduje również materię organiczną gleby

Wiązanie nie jest nieograniczone. Spowalnia, gdy poziom azotu w glebie jest już wysoki, ponieważ bakterie pobierają mniej cukru z rośliny. Susza, niski poziom fosforu i kwaśna gleba obniżają jego poziom. Zarządzanie tymi warunkami jest częścią udanego partnerstwa.