Dżdżownice to glebonośne pierścienice z gromady skąposzczetów (Oligochaeta), występujące w większości ekosystemów lądowych, w których występuje wilgoć i materia organiczna. Do pospolitych gatunków rolniczych należą dżdżownica ziemna (Lumbricus terrestris), dżdżownica pospolita (Eisenia fetida) i dżdżownica polna (Aporrectodea caliginosa). Żywią się rozkładającą się materią organiczną i glebą, przepuszczając ją przez jelita i wydalając bogate w składniki odżywcze odchody. Ich rycie napowietrza glebę, poprawia infiltrację wody, miesza materię organiczną i poprawia strukturę gleby. Książka Karola Darwina z 1881 roku „The Formation of Vegetable Mould through the Action of Worms” była jedną z pierwszych, które dostrzegły ich znaczenie. Dżdżownice są wrażliwe na uprawę roli, pestycydy, kwasowość i niską zawartość materii organicznej, dlatego ich obecność jest dobrym wskaźnikiem zdrowia gleby. Wermikompostowanie wykorzystuje dżdżownice do przekształcania resztek jedzenia i obornika w kompost. Dżdżownice biorą również udział w obiegu węgla i azotu oraz stanowią źródło pożywienia dla ptaków, kretów i innych dzikich zwierząt.