Een atleet glijdt op een paar lange, smalle schaatsen een besneeuwde helling af, waarbij hij of zij de zwaartekracht en de grip op de kanten gebruikt om snelheid en richting te bepalen. Die activiteit heet skiën. Competitieve vormen zijn onder andere alpineskiën, langlaufen, freestyle en schansspringen.

Alpine disciplines zoals afdaling en slalom testen verschillende combinaties van snelheid en technische bochten. Langlaufen vereist uithoudingsvermogen en een efficiënte techniek. Freestyle en parkskiën belonen sprongkracht en creativiteit. De uitrusting – ski's, bindingen, schoenen, stokken – wordt afgestemd op de discipline en de omstandigheden.

De sneeuwkwaliteit, het zicht en de preparatie van het parcours hebben een grote invloed op de prestaties en de veiligheid. De training bestaat uit herhalingsoefeningen op de sneeuw en conditietraining op het droge. De bergomgeving brengt objectieve risico's met zich mee die deelnemers en organisatoren beheersen door middel van parcoursontwerp en reglementen.

Een vlotte, snelle afdaling van boven naar beneden blijft de essentie van de ski-ervaring.