Arpad Elo was een natuurkundeprofessor en schaakmeester. In de jaren 60 ontwierp hij een ratingsysteem voor de Amerikaanse schaakfederatie. Dit systeem werd later overgenomen door FIDE, de internationale schaakbond. Het Elo-systeem berekent de vaardigheid van een speler op basis van winsten en verliezen tegen tegenstanders. Versla een sterkere speler en je krijgt meer punten. Verlies van een zwakkere speler en je verliest meer punten. De wiskunde is eenvoudig. De impact is enorm.

ELO is niet langer beperkt tot schaken. Videogames gebruiken het voor matchmaking. League of Legends, Counter-Strike en chess.com maken allemaal gebruik van op ELO gebaseerde systemen. Het doel is eerlijke wedstrijden. Een speler met een rating van 1500 zou het moeten opnemen tegen een andere speler met een rating van 1500. Het systeem voorspelt de kans op winst. Het is niet perfect. Het kan worden gemanipuleerd. Maar het is wel de standaard.

Kernideeën

• Rating: een getal dat vaardigheid aangeeft.
• K-factor: hoeveel één enkele wedstrijd je rating verandert.
• Verwachte score: de kans om te winnen op basis van de beoordelingen.
• Ratinginflatie: wanneer de gemiddelde rating in de loop van de tijd stijgt.

Elo is niet alleen voor games. Het wordt gebruikt in de sport, bij debatten en zelfs in datingapps. Overal waar je mensen op basis van hun vaardigheden wilt rangschikken, kan Elo uitkomst bieden. Het is een simpel idee met een blijvende impact. Arpad Elo overleed in 1992. Zijn beoordelingssysteem overleefde hem.