Een winkelier vergelijkt de voorraad die volgens de boekhouding aanwezig zou moeten zijn met de daadwerkelijk getelde voorraad en constateert een tekort. Dat tekort wordt krimp genoemd. Het vertegenwoordigt verloren producten en gederfde winst.

Oorzaken zijn onder andere diefstal door klanten of werknemers, administratieve fouten, fraude door leveranciers en bederf. Diefstal wordt meestal uitgedrukt als een percentage van de omzet. Gemiddelden in de branche variëren per categorie; waardevolle, gemakkelijk te verbergen artikelen vertonen hogere percentages.

Verliespreventieprogramma's zijn erop gericht om derving te verminderen door middel van technologie, processen en cultuur. Nauwkeurige meting is de eerste stap; veel retailers ontdekken het werkelijke aantal pas bij de jaarlijkse inventarisatie. Het beheersen van derving draagt ​​direct bij aan de winstgevendheid.

Elke procentpunt krimp is een marge die nooit bij de bank terechtkomt.