De pupil is de verstelbare opening in het midden van de iris die de hoeveelheid licht reguleert die het oog binnenkomt. Hij lijkt zwart omdat het grootste deel van het licht dat erdoorheen gaat, in het oog wordt geabsorbeerd.

Bij fel licht vernauwt de iris de pupil, waardoor de lichtintensiteit op het netvlies afneemt en de scherptediepte toeneemt. Bij weinig licht verwijdt de pupil zich om meer licht binnen te laten. Deze reactie is automatisch en wederzijds: licht in het ene oog veroorzaakt vernauwing in beide ogen. De pupilgrootte wordt ook beïnvloed door cognitieve belasting, emotionele opwinding en bepaalde medicijnen. Klinische artsen onderzoeken de pupilreactiviteit als een snelle controle van de hersenstamfunctie.

De diameter van de pupil kan variëren van ongeveer twee tot acht millimeter. Extreme verwijding of vernauwing kan worden veroorzaakt door medicijnen of neurologische aandoeningen. Omdat de pupil de opening van het optische systeem is, beïnvloedt de grootte ervan zowel de helderheid als de scherpte van het beeld op het netvlies.

Elk foton dat bijdraagt ​​aan het zien, passeert eerst de pupil.