Een klassenloze maatschappij waarin de productiemiddelen gemeenschappelijk bezit zijn en de distributie de behoefte volgt, is het uitgesproken doel van het communisme. Als politieke beweging en heersende ideologie heeft het concrete vorm aangenomen in eenpartijstaten die beweerden aan die toekomst te werken.

De marxistische theorie leverde de analytische basis: geschiedenis als klassenstrijd, kapitalisme als een noodzakelijke maar overgangsfase, en proletarische revolutie als de weg voorwaarts. Communistische partijen in de twintigste eeuw grepen de macht in Rusland, China en elders, en vestigden gecentraliseerde planning, onderdrukten politieke oppositie en uitgebreid staatsbezit. De gevolgen varieerden van snelle industrialisatie tot hongersnood, zuiveringen en uiteindelijk hervormingen of de ineenstorting van het systeem.

Hedendaagse communistische partijen aan de macht hebben vaak marktmechanismen geïntroduceerd, terwijl ze tegelijkertijd hun politieke monopolie behielden. De oorspronkelijke visie van een staatloze, klassenloze samenleving is nog steeds niet gerealiseerd. Debatten over het verleden van het communisme blijven de linkse politiek en het historisch geheugen in veel landen vormgeven.

• Pleit voor gemeenschappelijk eigendom en een klassenloze samenleving
• Historisch gezien verbonden met eenpartijstelsels en planning.
• Hij baseerde zich op marxistische analyses van klasse en kapitalisme.
• De praktijk week sterk af van de oorspronkelijke theorie.