Diep onder de hersenschors bevindt zich een reeks onderling verbonden kernen die helpen bij het selecteren en initiëren van bewegingen, terwijl ze concurrerende bewegingen onderdrukken. De basale ganglia dragen ook bij aan procedureel leren en aan de evaluatie van beloningen.

De belangrijkste componenten zijn het striatum, de globus pallidus, de nucleus subthalamicus en de substantia nigra. Corticale input komt voornamelijk aan in het striatum; de output beïnvloedt uiteindelijk de thalamus en de motorische centra in de hersenstam. De directe en indirecte paden binnen het circuit zorgen voor een push-pull-mechanisme dat beweging bevordert of remt.

De degeneratie van dopamine-neuronen in de substantia nigra veroorzaakt de motorische symptomen van de ziekte van Parkinson. Ook andere aandoeningen, zoals de ziekte van Huntington en bepaalde vormen van dystonie, hebben te maken met de basale ganglia. Diepe hersenstimulatie van deze structuren kan de symptomen bij bepaalde patiënten verlichten, wat het klinische belang ervan onderstreept.

• Groep kernen die de bewegingsselectie reguleren
• Betrokken bij belonings- en gewoontevormingsprocessen.
• Verstoord bij de ziekte van Parkinson en de ziekte van Huntington
• Doelwit van diepe hersenstimulatie