Een lemma is een kleine stelling. Het is bewezen dat het waar is, maar het belangrijkste doel ervan is om een ​​grotere stelling te helpen bewijzen. Lemma's vormen het raamwerk van wiskundige argumenten. Ze verdelen een groot bewijs in behapbare stukken.

Het lemma van Euclides stelt dat als een priemgetal een product van twee gehele getallen deelt, het minstens één van die getallen deelt. Dat lemma is essentieel voor het bewijzen van de fundamentele stelling van de rekenkunde. Het lemma van Zorn, een geavanceerder voorbeeld, wordt gebruikt om het bestaan ​​van maximale idealen en bases in oneindig-dimensionale ruimten te bewijzen.

Soms wordt een lemma op zichzelf beroemd. Het lemma van Gauss, het lemma van Fatou en het lemma van Urysohn hebben allemaal een naam en komen voor in leerboeken. Het onderscheid tussen lemma, propositie, stelling en gevolgtrekking is deels stilistisch. Een lemma is een hulpmiddel; een stelling is het hoofdresultaat.

• Een bewezen bewering die gebruikt wordt om een ​​stelling te bewijzen.
• Deelt grote bewijzen op in stappen.
• Voorbeelden: het lemma van Euclides, het lemma van Zorn
• Soms wordt hij onafhankelijk beroemd