Vóór de moderne taalkunde was het zorgvuldig lezen van teksten de belangrijkste manier om de taalgeschiedenis te bestuderen. Filologie is de studie van taal aan de hand van geschreven historische bronnen, waarbij taalkundige analyse wordt gecombineerd met literaire en culturele interpretatie.

Filologen stellen betrouwbare teksten vast, traceren manuscripttradities en reconstrueren eerdere taalstadia aan de hand van documenten. De vergelijkende methode ontwikkelde zich in filologische contexten. Klassieke, bijbelse en middeleeuwse filologie blijven actief naast digitale benaderingen van oudere corpora.

Filologie vormt een brug tussen taalkunde en geesteswetenschappen. Het levert bewijs voor etymologie en historische grammatica, terwijl het tegelijkertijd onderzoekt hoe teksten werden geproduceerd en overgeleverd. Nauwkeurig en geduldig lezen blijft het kenmerk ervan.

• Historische studie van taal aan de hand van schriftelijke bronnen.
• Omvat tekstkritiek en taalkundige reconstructie.
• Fundamenteel voor de historische taalkunde
• Combineert taalkundige en culturele analyse.