Talen kunnen op radicaal verschillende manieren worden geschreven. Een schrijfsysteem is een conventionele methode om taalkundige eenheden – segmenten, lettergrepen of morfemen – visueel of tactiel weer te geven door middel van een repertoire aan symbolen en regels voor hun combinatie.

Alfabetten, abjads, abugidas, syllabische schriften en logografische systemen illustreren de belangrijkste typen. Orthografische conventies, de schrijfrichting en interpunctie maken deel uit van het bredere schrijfsysteem. Het overnemen van een schrift uit een andere taal vereist vaak aanpassing aan nieuwe klankpatronen.

Het ontwerpen of hervormen van een schrijfsysteem heeft gevolgen voor geletterdheid, technologie en identiteit. Unicode en lettertypen maken meertalig digitaal schrijven op grote schaal mogelijk. Typologen en historici classificeren systemen op basis van het taalniveau dat ze primair coderen en hun culturele oorsprong.

• Conventionele methode voor het visueel weergeven van taal
• Bevat alfabetten, syllabische schriften en logografieën.
• Omvat symbolen plus combinatorische regels.
• Gevormd door geschiedenis, aanpassing en technologie.