Rechtbanken beslissen geschillen niet in een vacuüm van verantwoordelijkheid. De bewijslast is de verplichting die op een partij rust om de betwiste feiten naar behoren aan te tonen.

In strafzaken rust de bewijslast bij de aanklager om de schuld buiten redelijke twijfel aan te tonen. In de meeste civiele zaken moet de eiser zijn vorderingen bewijzen met een overwicht aan bewijsmateriaal. De bewijslast houdt in dat een partij voldoende bewijs moet aanvoeren om een ​​geschilpunt aan de orde te stellen; de bewijslast houdt in dat de rechter overtuigd moet worden.

De bewijslast kan verschuiven bij specifieke kwesties, zoals bij verweergronden. Inzicht in wie welke bewijslast draagt, is bepalend voor de processtrategie, de verzoeken om een ​​vonnis en de instructies aan de jury. Een partij die niet aan haar bewijslast voldoet, verliest op die kwestie, zelfs als de zaak van de tegenpartij onvolmaakt is.

• Verplichting om betwiste feiten te bewijzen
• Omvat de lasten van productie en overreding.
• Verschilt per strafrechtelijke en civiele context.
• Kan variëren afhankelijk van specifieke kwesties of verdedigingsmechanismen.