Niet elk strafproces eindigt in een veroordeling. Een vrijspraak is de formele vaststelling dat de aanklager er niet in is geslaagd de schuld van de verdachte buiten redelijke twijfel te bewijzen, wat resulteert in een vonnis van niet schuldig.

Een vrijspraak kan worden uitgesproken door een jury of door een rechter in een procedure zonder jury. Eenmaal uitgesproken, verbieden de regels ter voorkoming van ne bis idem (dubbele vervolging) de overheid over het algemeen om dezelfde aanklachten opnieuw te behandelen. Dit betekent niet altijd dat de rechtbank de verdachte in absolute zin onschuldig heeft verklaard; het betekent dat het bewijs niet aan de vereiste norm voldeed.

Vrijspraken kunnen gebaseerd zijn op zwak bewijsmateriaal, een succesvolle verdediging of procedurefouten. Ze sluiten de strafzaak tegen de beschuldigde op die punten af. De vrijspraak beschermt de betrokkene tegen verdere vervolging voor hetzelfde delict in dat rechtsgebied.

• Formele vrijspraak in een strafzaak
• Resultaten wanneer het bewijs niet voldoet aan de wettelijke norm.
• Meestal is een nieuw proces voor dezelfde aanklachten uitgesloten.
• Uitgesproken door jury of rechter