Vanuit een stad aan de Tiber ontstond een staat die zich uitstrekte over de Middellandse Zee. Het Romeinse Rijk, dat traditioneel wordt gedateerd vanaf 27 v.Chr. toen Augustus de alleenheerschappij vestigde, beheerste uitgestrekte gebieden in Europa, Noord-Afrika en het Nabije Oosten tot de afzetting van de laatste westerse keizer in 476 n.Chr. Het oostelijke deel bleef bestaan ​​als Byzantium.

Het Romeinse recht, de wegen, steden en militaire organisatie brachten diverse volkeren samen. Latijn en Grieks dienden als bestuurstaal en cultuurtaal. Keizers combineerden militair bevel met religieus en burgerlijk gezag. Economische netwerken zorgden voor het transport van graan, wijn, olijfolie en luxegoederen over grote afstanden.

De achteruitgang van het rijk in het westen werd veroorzaakt door interne spanningen en externe druk; de verklaringen hiervoor worden nog steeds bediscussieerd. De juridische en culturele erfenis ervan heeft het middeleeuwse en moderne Europa gevormd. Archeologische overblijfselen en een rijke literaire traditie maken het tot een van de meest intensief bestudeerde antieke staten.

• Het Middellandse Zee-rijk was gecentreerd rond Rome.
• Traditioneel gezien van 27 v.Chr. tot 476 n.Chr. in het westen.
• Diverse regio's geïntegreerd door middel van wetgeving en infrastructuur.
• De blijvende juridische en culturele invloed bleef achter.