Smog is een mengsel van rook en mist, hoewel moderne smog voornamelijk chemisch van aard is. Het ontstaat wanneer verontreinigende stoffen reageren onder invloed van zonlicht. Stikstofoxiden en vluchtige organische stoffen afkomstig van voertuigen en de industrie combineren zich tot ozon op grondniveau. Deze ozon irriteert de longen en ogen. Het beschadigt ook gewassen en bomen.

Er bestaan ​​twee soorten smog. Klassieke smog, afkomstig van de verbranding van steenkool, is een mengsel van zwaveldioxide en fijnstof. Deze vorm van smog eiste in 1952 duizenden levens in Londen. Fotochemische smog, die voor het eerst werd vastgesteld in Los Angeles, ontstaat door uitlaatgassen van voertuigen en zonlicht. Deze produceert een bruine waas en hoge ozonconcentraties. Beide soorten smog zijn schadelijk voor de gezondheid en verminderen het zicht.

Smog is erger in steden met veel verkeer en zonlicht, omgeven door bergen die de lucht vasthouden. Los Angeles, Mexico-Stad, Peking en Delhi hebben er allemaal last van. Oplossingen zijn onder andere schonere brandstoffen, katalysatoren, elektrische voertuigen en openbaar vervoer. Het weer speelt ook een rol. Temperatuursinversies houden vervuiling dicht bij de grond vast. Als de wind waait, klaart de lucht op. Als de wind niet waait, neemt de smog toe.

Gemeenschappelijke componenten

• Ozon op grondniveau
• Fijnstof
• Stikstofoxiden
• Zwaveldioxide
• Vluchtige organische verbindingen