Wanneer Toyota een fabriek bouwt in Kentucky, of wanneer een Chinees bedrijf een Braziliaans mijnbouwbedrijf overneemt, is dat een vorm van buitenlandse directe investering (FDI). FDI betekent dat een bedrijf uit het ene land investeert in zakelijke belangen in een ander land, waarbij het doorgaans zeggenschap of aanzienlijke invloed op de bedrijfsvoering verwerft. Dit verschilt van portefeuillebeleggingen, waarbij buitenlanders aandelen of obligaties kopen zonder enig beheer te voeren.

Landen concurreren om buitenlandse directe investeringen (FDI) omdat het meer oplevert dan alleen geld. Het brengt technologie, managementvaardigheden en toegang tot wereldwijde toeleveringsketens. Een nieuwe fabriek creëert banen en leidt lokale werknemers op. Lokale leveranciers krijgen contracten. De belastinginkomsten stijgen. Voor ontwikkelingslanden kan FDI een snelle weg naar industrialisatie zijn, hoewel niet altijd een schone.

De nadelen zijn reëel. Buitenlandse bedrijven kunnen grondstoffen winnen zonder te herinvesteren. De winst vloeit terug naar het hoofdkantoor. Overheden bieden soms belastingvoordelen en versoepelde regelgeving die de voordelen tenietdoen. En buitenlandse directe investeringen kunnen volatiel zijn. Een politieke crisis of een wereldwijde recessie kan investeerders wegjagen, waardoor lege fabrieken achterblijven.

Waarom bedrijven in het buitenland investeren

• Toegang tot nieuwe markten
• Lagere arbeids- en productiekosten
• Natuurlijke hulpbronnen
• Strategische activa en technologie
• Handelsakkoorden en tarieven