Met een betaalpas wordt geld rechtstreeks van je betaalrekening afgeschreven. Wanneer je betaalt, wordt het geld direct, of binnen een dag of twee, van je rekening afgeschreven. Er is geen rekening, geen rente en geen schuld. Het is jouw geld. Die eenvoud is de reden waarom betaalpassen zo populair zijn. Amerikanen gebruiken ze jaarlijks voor miljarden transacties.

Betaalpassen lijken op creditcards en worden overal geaccepteerd waar creditcards ook worden geaccepteerd. Ze hebben een kaartnummer, een vervaldatum en een beveiligingscode. Je kunt ze online, in winkels en bij geldautomaten gebruiken. De meeste hebben een Visa- of Mastercard-logo, wat betekent dat ze wereldwijd werken. Sommige zijn contactloos. Sommige hebben een chip.

Betaalpassen bieden bescherming. De Electronic Fund Transfer Act (EFTA) beperkt uw aansprakelijkheid voor ongeautoriseerde transacties tot $50 als u het verlies binnen twee werkdagen meldt, en tot $500 als u het later meldt. Als u een ongeautoriseerde transactie niet binnen 60 dagen na uw afschrift meldt, kunt u aansprakelijk worden gesteld voor een hoger bedrag. Creditcards bieden een sterkere bescherming, wat een van de redenen is waarom sommige mensen ze verkiezen voor online aankopen.

Betaalpassen hebben ook nadelen. Ze bouwen geen kredietgeschiedenis op. Er kunnen kosten voor roodstand ontstaan ​​als u meer uitgeeft dan uw saldo. Ze bieden minder voordelen dan creditcards. En als uw pas wordt gehackt, wordt het geld direct van uw rekening afgeschreven, wat liquiditeitsproblemen kan veroorzaken terwijl de bank onderzoek doet. Een betaalpas is bedoeld om geld uit te geven, niet om geld te lenen.