Mangrovlar, tuzlu kıyı sularında yetişen ağaçlardır. Çoğu bitkinin yaşayamadığı yerlerde hayatta kalmaya adapte olmuşlardır. Kökleri suyun üzerinde kemer oluşturarak onları yumuşak çamura sabitler ve oksijen almalarını sağlar. Bazı türler tuzu yaprakları aracılığıyla dışarı atar. Diğerleri ise tuzu köklerinde bloke eder. Tohumlar ana ağaca bağlıyken çimlenir ve fideler için bir başlangıç ​​avantajı sağlar.

Mangrov ormanları tropikal ve subtropikal kıyı şeritlerini kaplar. Kıyıları fırtınalardan ve erozyondan korurlar. Yoğun kökler dalga enerjisini emer ve tortuyu yerinde tutar. 2004 Hint Okyanusu tsunamisinden sonra, mangrovların arkasındaki köyler, olmayanlara göre daha az hasar gördü. Ormanlar ayrıca balık ve karides için üreme alanı görevi görür. Birçok ticari tür, yaşamlarının ilk dönemlerini kökler arasında geçirir.

Mangrovlar yok oluyor. Su ürünleri yetiştiriciliği, tarım ve kıyı gelişimi geniş alanları tahrip etti. Küresel kayıp oranı yavaşladı ancak hala önemli düzeyde. Restorasyon projeleri fidan dikiyor ve hidrolojiyi eski haline getiriyor. Başarılı olduklarında, balıkları geri getiriyor, kıyıları koruyor ve suyla doymuş topraklarda karbon depoluyorlar. Mangrov ormanı, hektar başına en etkili karbon yutaklarından biridir.

Başlıca özellikler

• Tuz toleransı
• Hava kökleri
• Canlı fide çimlenmesi
• Fırtına koruması
• Karbon depolama