Werkloosheid is de situatie van mensen die wel willen werken, maar geen baan kunnen vinden. Het wordt gemeten als een percentage van de beroepsbevolking. De beroepsbevolking omvat zowel werkenden als mensen die actief op zoek zijn naar werk. Mensen die de zoektocht hebben opgegeven, worden niet meegeteld, waardoor het officiële werkloosheidscijfer een onvolledige maatstaf is.

Economen onderscheiden verschillende soorten werkloosheid. Frictiewerkloosheid treedt op wanneer mensen tussen banen zitten of de arbeidsmarkt betreden. Structurele werkloosheid ontstaat wanneer vaardigheden niet aansluiten bij de beschikbare banen. Conjuncturele werkloosheid stijgt tijdens recessies en daalt tijdens economische oplevingen. Elk type vereist een andere aanpak.

Hoge werkloosheid treft zowel individuen als gemeenschappen. Het leidt tot financiële problemen, gezondheidsproblemen en sociale onrust. Bovendien gaat de productiviteit achteruit. Overheden reageren hierop met omscholing, openbare werken en stimuleringsmaatregelen. Centrale banken verlagen de rente. De resultaten variëren. Sommige beleidsmaatregelen werken beter dan andere, en timing is cruciaal.

Soorten werkloosheid

• Wrijving
• Structureel
• Cyclisch
• Seizoensgebonden
• Verborgen of vermomd