Bellek, bilginin kodlanması, depolanması ve geri çağrılması yoluyla öğrenmenin zaman içinde kalıcı hale gelmesidir. Geçmiş deneyimlerin mevcut davranış ve düşünceleri etkilemesine olanak tanır.

Psikologlar hafızayı aşamalara ve sistemlere ayırır. Duyusal hafıza, ham izlenimleri saniyenin çok küçük bir bölümü kadar süreyle tutar. Kısa süreli veya çalışma hafızası, kullanıldığı süre boyunca saniyelerden dakikalara kadar sınırlı miktarda bilgiyi saklar. Uzun süreli hafıza ise bilgi ve deneyimleri çok daha uzun süreler boyunca, potansiyel olarak bir ömür boyu depolar. Uzun süreli hafızada, açık sistemler olguların ve olayların bilinçli olarak hatırlanmasını desteklerken, örtük sistemler becerileri ve koşullu tepkileri destekler.

Bellek, yeniden üretici olmaktan ziyade yeniden yapılandırıcıdır. Geri çağırma, ipuçlarından, mevcut ruh halinden ve sonraki bilgilerden etkilenir. Unutma, bozulma, müdahale veya geri çağırma başarısızlığından kaynaklanabilir. Duygusal uyarılma, tekrarlama ve anlamlı organizasyon, hafızayı güçlendirir. Amnezi ve yaşlanmaya bağlı bellek değişiklikleri gibi bozukluklar, bu sistemlerin kırılganlığını ortaya koymaktadır.

Hafıza olmasaydı, her an kendi başına var olurdu. Hafıza sayesinde ise deneyimler sürekli bir benlik halinde birikir.