Pamięć to proces uczenia się w czasie poprzez kodowanie, przechowywanie i wyszukiwanie informacji. Pozwala ona, aby przeszłe doświadczenia wpływały na obecne zachowanie i myślenie.

Psychologowie dzielą pamięć na stadia i systemy. Pamięć sensoryczna przechowuje surowe wrażenia przez ułamek sekundy. Pamięć krótkotrwała, czyli robocza, przechowuje ograniczoną ilość informacji przez sekundy lub minuty, podczas gdy jest używana. Pamięć długotrwała przechowuje wiedzę i doświadczenia przez znacznie dłuższy czas, potencjalnie przez całe życie. W pamięci długotrwałej systemy jawne wspierają świadome przypominanie sobie faktów i zdarzeń, podczas gdy systemy niejawne wspierają umiejętności i reakcje warunkowe.

Pamięć ma charakter rekonstrukcyjny, a nie reprodukcyjny. Na przywoływanie informacji wpływają wskazówki, aktualny nastrój i późniejsze informacje. Zapominanie może wynikać z zaniku, zakłóceń lub niepowodzenia w przywoływaniu. Pobudzenie emocjonalne, powtarzanie i organizacja treści wzmacniają zapamiętywanie. Zaburzenia takie jak amnezja i zmiany pamięci związane z wiekiem ujawniają podatność tych systemów na zagrożenia.

Bez pamięci każda chwila byłaby samotna. Dzięki niej doświadczenie kumuluje się w nieprzerwaną całość.